Demir'den Kapılar

#HAYIR için mücadelede her örgütlü yapının kendine has yoğurt yiyişi ile kendi çalışmaları var. Bu nedenle, #HAYIR cephesindeki örgütlerin çalışmalarını burada zikretmeye gerek görmüyoruz.  Bizi esas ilgilendiren ve heyecanlandıran ise, örgütlerde yer almayanların; yer alsalar bile #HAYIR meclislerinin kuruluş ve örgütlenme çalışmaları içinde bir yurttaş, bir birey olarak yer alanların başlattıkları #HAYIR girişimleri. Örgütlerin kurdukları meclislerin ve girişimlerin ufuk açıcı olduğunu düşünmüyoruz. Çünkü onların temel özelliği, örgütü bir kesimin denetiminde ve kontrolünde örgütsüz ve atomlarına ayrılmış bireylerin “çelik çekirdeğin etrafındaki bir demokratik kitle örgütü” gibi görülmeleri ve fiilen öyle örgütlenmeleridir.

#HAYIR için mücadele ederken, bir yandan da yakın bir zamanda önümüze çıkması muhtemel devasa tarihsel görevlere hazırlanmak için de biraz temel, genel ve teorik sorunlara girmek gerekiyor. Yarın bu sorunlar ansızın karşımıza dikildiğinde hazırlıksız yakalanmamak için. Politikada da Askerlikte olduğu gibi, stratejinin hayati önemi vardır. Stratejik bir yanlış, taktik düzeydeki “doğru” hamlelerle kapatılamaz. Doğru bir strateji topsuz oyun gibidir. Topun geleceği yeri önceden görmek ve orada yer almaktır. Tıpkı Adorno’nun “Yanlış bir hayat doğru yaşanmaz” deyişinde olduğu gibi, yanlış bir stratejiyle doğru taktikler uygulanamaz. En doğru taktikler bile, yanlış stratejinin araçları haline gelirler. Ama doğru bir stratejiniz varsa, yanlışlarınız bile doğru bir strateji içindeki yanlışlar olarak kalır ve düzeltilebilmeleri olanağı ortaya çıkmaz.

PKK’nın tavrının sorunun özünü yakaladığını daha iyi görmek için, önce kısaca #HAYIR diyenlerin şu anki durumuna kısaca bakalım. İlk #HAYIR yazılarını bir ay önce yazmaya başladığımızda tam bir yılgınlık ve umutsuzluk atmosferi egemendi. Bu atmosfer içinde, bu atmosfere uygun ve toparlanmayı sağlayacak bir stratejinin, ancak, temel yurttaşlık haklarına dayanan, sessiz, pankartsız, son derece basit ve sade, ama aynı zamanda birbirine karşı en zıt güçleri bile bir arada tutabilecek, her gün aynı yerde ve aynı saatte bulunmaya dayanan bir kitlesel pasif direniş olduğunu söylüyor ve öneriyorduk. Ama bunun için de öncelikle bütün medyanın iktidarın kontrolünde olduğu verisinden hareketle, sosyal medya ve internet aracılığıyla başlanabileceğini ; bunun #HAYIR’cıların birbirini bulmasını sağlayacağını; böyle bir sanal hareketin gerçek hayattaki bir hareket için başlatıcı olabileceğini söylüyor ve bu yönde bizzat bir şeyler yapmaya çalışıyorduk.

Olaylara kurbağa perspektifinden de kartal veya kuş perspektifinden de bakılabilir. Olayların genel gidiş yönü hakkında belli bir fikir sahibi olabilmek için, olabildiğince uzaktan ve yukarıdan bakıp olabildiğince geniş bir alanı görmek hayati önemdedir. Yani diğer bir deyişle, ağaçlardan ormanı göremez durumda olmamak gerekir. Yukarıdan ve uzaktan bakış zaman ve mekân (temporal ve lokal) boyutlarda olur. Biri (lokal), dünya çapında bakmakla olur. Diğeri (temporal), toplum tarihinin binlerce yılından bakmakla olur. Bu nedenle tarih ve tarihin genel eğilim ve yasalarını bilmek stratejik bir bakış açısı için hayati önemdedir.

Daha önce yazılmış ve yayınlanmış Hayır cephesi ve Boykotçular adlı yazımızın Audio versiyonu. Online olarak veya indirilerek dinlenebilir. Görme özürlü olanlar adreslerini bildirirlerse bu sesli okuma versiyonları direk adreslerine yollanabilir.

Tek tanrılı dinlerin kutsal kitapları, yazıya geçirildikleri uzun süredeki çatışmaların damgasını yemiş biçimde anlatsalar ve bunun zorunlu çelişkilerini taşısalar da, Dicle-Fırat (Mezopotamya) ve Nil Nehri boylarındaki ilk uygarlıkların tarihlerinin geniş kitlelerin bilincinde ve hafızasındaki tortusunun yazıya geçmiş hali sayılabilirler. İlk kez uygarlığa bu nehirlerin boylarında geçilmiştir. Uygarlığın keşif beratını elinde bulundurduğu tek alet, yani Devlet, yani çalışanların artı ürününe zorla el koyan mekanizma ve bu mekanizmadaki imtiyazlılar kastı, ilk kez buralarda ortaya çıkmıştır. Üretken halk öylesine örgütsüz; devlet öylesine büyük ve merkezi, istek ve dayatmalarına (keyfiliğine) karşı durulamaz bir güçtür ki, bu gücü ele geçirenler bir süre sonra kendileri bu güç tarafından ele geçirilirler. Fetih edenler fetih ettikleri tarafından fetih edilirler. Nemrutlaşma ve firavunlaşma bu dönüşümlerin, bu metamorfozların, bu karşı devrimlerin ta kendisidir.