Demir'den Kapılar

https://disk.yandex.com.tr/d/pitrQ3G1xkkfIw (PDF ve EPUB olarak indirilebilir.) Bugün Tayip Temel'in "İmralı’da tek kişilik satranç: Öcalan’ın taraflara eleştirisi" başlıklı bir yazısı var. Öcalan'ın ve Kürt hareketinin ne yapmaya çalıştığını zerrece anlamayanlar bu satranç benzetmesiyle alay ediyorlar. Aslında çok ciddi bir sorundur bu. Soruna bir savaş değil bir çözüm bulmaya dayanan, bizim oydaşma dediğimiz, yöntemi, bir tek kişinin kafasında zihinsel bir deney gibi, yapmaya çalışmasıdır. Aslında bu (oydaşma) dünyanın en eski karar alma yöntemidir. Keşke Kürt hareketi bizim Öcalan'a yazdığımız mektupta da hatırlattığımız ve harekete önerdiğimiz Oydaşma yöntemini bir karar alma yöntemi olarak gündemine alsa tartışsa ve uygulasa. Şimdilik Öcalan'ın kafasında uyguluyor. Aklın yolu birdir. Biz de 199'da Özgür Gündem'e yazmaya başladığımızda benzer ama oldukça farklı bir sorun bağlamında kendine karşı satranç oynamak başlığıyla bir seri yazılar yazmıştık...

Nasıl bir futbol karşılaşması tek takımla oynanmazsa, nasıl bir güreşçi kendi kendisiyle güreşemezse, bir barış da tek taraflı olmaz. Her hangi bir barış görüşmesinin veya “süreci”nin olmazsa olmazı savaşan tarafların görüşmeci olmasıdır. Eğer savaşan veya savaşmış taraflardan biri orada yoksa, eşyanın tabiatı gereği barış olmaz. Akil İnsanlar bu çok basit gerçeği göz önüne alarak, Başbakan’la görüşecekleri gibi Öcalan’la da görüşmelidirler. Bir araya gelip bu taleplerini Başbakan’a, İmralı’ya ve Türkiye’nin yurttaşlarına bildirmelidirler. “Akil İnsanlar” ancak böyle bir adım atarak “Barış Süreci”nin taraflarına eşit davranarak adil ve akil davranmış olurlar.