Demir'den Kapılar

Öcalan’a Mektubu Sunuş Bu yılın (2025) Haziran ayında Abdullah Öcalan’a verilmek üzere yazdığım mektubu ve o sıra tesadüfen Berlin’de bulunan DEM Parti eş başkanı Tuncer Bakırhan’a verdiğim mektubu, geçen hafta sonu DEM Parti’nin düzenlediği “ Uluslararası Barış ve Demokratik Toplum Konferansı” na Öcalan’ın yolladığı “ Barış ve Demokratik Toplum İnşasıyla Sosyalizmi Yeniden kazanalım ” başlıklı metni okuyunca, yayınlamaya karar verdim Aradan neredeyse altı ay geçmiş olmasına rağmen yayınlamamın nedeni, Mektubun önce muhatabının eline geçmesini beklememdi.

Eski adıyla Habeşistanlı, yeni adıyla Etiyopyalı arkadaşım Samson Yecunoamlack dün vefat etmiş. Epeydir böbrek cihazına takılıyormuş, sonra kalp krizi geçirmiş, hastanede stent takmaya çalışmışlar bu arada kalbi durmuş, sonra tekrar çalıştırmışlar ama ertesi gün de kalbiçoğu  bir daha çalışmamak üzere durmuş. Samson, bizim, çoğunluğu Hamburg’taki “ Köxüz Çevresi” nin ayrılmaz bir parçası sayılırdı. Köxüz çevresi iki tane farklı Köxüz’ün çevresidir. Biri göçmenlere (siyahlara) yönelik, Köxüz Dergisi , diğeri 2005’te yayına başlayan Türkiye’ye yönelim ve Kürt Hareketine desteğe ağırlık veren Köxüz Sitesi . Eksik veya fazlalarıyla aşağı yukarı aynı arkadaş çevresidir. Siyasi olarak Sosyalist, Siyahların, Göçmenlerin, Kürtlerin, Ermenilerin, azınlıkların, hasılı ezilenlerin yanında onların haklarını savunan, bir örgüt olmayan ama aynı zamanda birlikte bir örgüt gibi de çalışabilen, esnek, sınırları belirsiz, konuya, eyleme ve duruma göre sınırları genişleyen veya daralan.

Geçtiğimiz hafta, War Abolisher Ödülleri için YouTube'da yayınlanan bir video sırasında Roger Waters "Sumud" adlı yeni bir şarkı paylaştı. Gazze’yle dayanışma için SUMUD Arapçada bir kelime var. Sumud. Anlamı: Kararlılık. Azim. Özellikle Direnişte. Vatanının işgaline karşı.

Bundan sonra, içinde bulunduğumuz gün eskiden yazdığım yazıları da tekrar yayınlayacağım. Çünkü bütün bu yazılar güncelliğini koruyar.   Bugün bloğuma girdim ve bun günün -22 Ağustos- tarihini yazarak bir arama yaptım. Karşıma 22. Ağustos 2019 tarihinde yazdığım “ HDP Bizi Dinlemiyorsa Bari Öcalan’ı Dinlesin – Öcalan ve Gandi (Devrim’i Korkaklar Yapar) ” başlıklı yazı çıktı. Bu yazı aslında iki yazıdan oluşuyor. Bu referans verdiği ikinci 12 Haziran 2017 tarihli “ Devrimi Korkaklar Yapar – Korkakların Sokağa Çıkması İçin Ne Yapmalı? ” başlıklı yazı altta yer alıyor.

“Kırk Yıl Önceden Yazılmış ve Bugün Gerçekleşen Öneriler ve Öngörüler” Derlemesine Önsöz Bu küçük derlemeyi yapmamızın nedeni, adı olmayan son “Süreç”le ilgili olarak Öcalan’ın ve Kürt Özgürlük Hareketinin yaptıkları ve yapmaya çalıştıklarının kırk yıl önce önerilmiş ve hatta öngörülmüş olmasıdır. Birkaç gün önce (6 Ağustos) bloğumuzda “ Kürt Ulusal Hareketi ve PKK Üzerine Otuz Üç Yıl Önceden Bir Yazı ” başlığıyla 1992 yılında Stockholm’de yazdığımız bir yazıyı yayınlamıştık. O yazı Kürt özgürlük hareketin karşı devletin bizzat kendi yasalarını çiğneyerek başlattığı ve neredeyse tüm doksanlı yılları kaplayan Özel Savaş Rejiminin başlangıcında yazılmıştı ve o yazıda öngörülenler hem gerçekleşmişlerdi hem de Kürt hareketini anlamak için bir sosyolojik analiz özelliği taşıyordu.

Kabus gibi doksanlı yılların hemen başında yazılmış aşağıdaki yazıyı, Hikmet Kıvılcımlı Arşivini, Amsterdam’daki Uluslararası  Sosyal Tarih Enstitüsü’ne vermek üzere data banka geçirmek için Stockholm’de bulunduğum sırada, Dördüncü Enternasyonal’in İsveç Seksiyonunun isteği üzerine yazmıştım. Ve seksiyonun bir İsveçli ve bir Türkiyeli kadın üyeleri tarafından İsveççeye çevrildi. Ama yazıyı isteyenler çeşitli bahanelerle yayınlanmadı. Çünkü kafalarındaki şablonlara uymuyordu. Avrupa’lılar genelleme yetkisini kendilerinde görürlerdi, yazı ise beyaz adama genellemeler yapması için veri sunacağına, haddini bilmeyerek kendisi genellemeler yapıyordu.

  (Yine 2005 yılından bir yazı. Yani Yirmi yıl önceden. Gerek Öcalan gerek Kürt Özgürlük Hareketinin yirmi yıl önce yapılmış bir analizi. Doğruluklarını zaman gösterdi ve gösteriyor. D.K. 30.07.2025) Ortadoğu’nun ve hatta dünyanın kaderi ile hangi ulusçuluğun üstün geleceği arasındaki bağdan çok söz ettik. Bu bağ Orta Doğu’daki, bir kitle temeli olan en demokratik hareketin önderinin Murray Bookchin ile ilişkisi ve ondan esinlenmesiyle daha somut olarak da ortaya çıkmaktadır. Bu nedenle önce Murray Bookchin’den başlayalım. Bilindiği gibi Bookchin’in kitapları ve konfederalizm konusunda yazdıkları Öcalan’ın Demokratik Konfederalizm projesine ilham vermekte veya en azından isim babalığı yapmaktadır. Bunlar Görüşme Notları ’nda çok açık olarak görülebilir.

(Yine eski bir yazı ama. 2006 Yılından. Ama hala taze. PKK ve Öcalan'ın değerlendirilmesi ve  bu  günkü gelişmeleri anlamak için. 29.07. 2025 - Demir Küçükaydın * “ Geç gelmenin faziletlerinden yararlanamayanlar geç kalmanın reziletleri içinde bunalırlar ” diye bir söz vardır. Ne var ki bu söz yüksel en bir işçi hareketinin veya ezilenler hareketinin sürekli bir yüksel iş eğilimi içinde bulunduğu bir dönem göz önüne alınarak ifade edilmiş ve kullanılmıştır. Bu nedenle bu söz belli tarihsel koşullar çerçevesinde doğrudur. Çünkü belli bir sınırdan sonra geç gelmek, sadece reziletler bahşeder geç gelene.

Gerek “ Marksizmin Yeniden İnşası ” başlıklı uzun ve hala devam eden çalışmamda gerek kimi başka yazılarımda [1] , zaman zaman “ Klasik Marksizm ” ve “ Modern Marksizm ” kavramlarını kullandığım görülüyor. Bu ayrımı düşünüp taşınarak, bu kavramları tanımlayarak ve sınırlarını net olarak çizerek yapmadığımı fark ettim. Kullanıma bağlı olarak bu iki Marksizmin sınırlarının zaman zaman iç içe geçtiğini, zaman zaman da farklı sınırlara göre kullandığımı fark ettim. Bu farklı kullanımı bir iki örnekle göstermekle yetineyim.

Epeydir tüm yazılarımı kitaplar halinde derlemeye ve eski derlediklerimi gözden geçirip yeni versiyonlarını hazırlamaya çalışıyorum. Ama öyle görülüyor ki bunu ya tamamlayamayacağım ya da çok uzun zaman alacak. Ayrıca başka hemen paylaşabileceklerim de var. Bu nedenle en azından elimde şimdi hazır olanları sıkıştırılmış dosyalar halinde okumak isteyenlerin emrine amade kılayım diye düşündüm ve aşağıdakileri hazırladım. Aşağıdaki linklerde ZIP dosyası biçiminde sıkıştırılmış olarak şunlar bulunmaktadır. (Linke tıklayarak indirilebilir. CD’leri açarak normal diskinizden veya bir USB diskten de kullanabilirsiniz.)

Toplantı esnasında kaydedilen bu videoda, arada İsrail'in İran'a saldırısı başladığından önce dünya durumundan başlayıp sosyalist olarak Ortadoğu ve Türkiye'de bize düşen görevler üzerinde yoğunlaştık.

  Türk Sorunu ve Süreç Olmayan Süreç Hibrit konferans – Toplantı + Zoom 19 Haziran – Saat: Orta Avrupa: 19.00, Türkiye: 20.00 Çevrimdışı Link: https://us06web.zoom.us/j/88962262107?pwd=ofXbRDyBXt2fDvijjZdbSbE0miIJ7x.1 Toplantı İçin Malzeme Gerçek Bir Demokrasi İçin Somut Program

 Değerli okurlar ve arkadaşlar, Doğum günüm vesilesiyle sayamadığım kadar çok arkadaş ve okurdan, özellikle de özelden, kutlama ve iyi dilek mesajları aldım. İlk önce bunlara tek tek cevap vermeye de çalıştım. Ama bir süre sonra bununla başa çıkamayacağımı gördüm. Herkese tek tek cevap vermek isterdim. Ama maalesef mümkün değil, bir arkadaşın güzel doğum günü hediyesinde dediği gibi, "Var olan her şeyin acımasız bir eleştirisini" yapma çabalarıma ayırmam gereken zamanı bu cevaplara ayırmamanın en iyi teşekkür olacağını düşünüyorum. Herkese tek tek teşekkürler. İyi ki varsınız. Hep birlikte nice yıllara diyelim. Üç çeyrek yüzyılı tamamladım. Gençliğimde yirmilerin başında ölürüm diyordum ve buna her an hazırdım, bu kadar yaşayacağım aklıma bile gelmezdi.

M ezopotamya Ajansı (Can) - Hocam bize vakit ayırdığınız için çok teşekkür ederim. Demir Küçükaydın - Bana bir kopyasını yollar mısınız?   Mezopotamya Ajansı (Can) -   Yollarım, yollarım. Tabii, tabii yollarım hocam. Demir Küçükaydın -   Sevinirim.   Mezopotamya Ajansı (Can) -   Öncelikle sizi geçmişte çok okumuş biri olarak bu röportajı yapmak benim için çok değerli. Bu açıdan da vakit ayırdığınız için çok teşekkür ederim. Biliyorsunuz hani PKK bir kongre düzenledi ve düzenlediği kongrenin ardından da biliyorsunuz belli başlı bir kararlar alındı. Peki bu sorunun çözülmesi için devlet ve meclis hangi adımları atmalı, hangi yolları izlemeli? Çözüm odaklı bir süreç için hangi somut adımların atılması gerekir? Demir Küçükaydın -   Şimdi ben, bu soruyla problemliyim. Neden?

Son gelişmeler silah bırakma, PKK'nın kendini feshi, mücadele biçimleri, Kürt politik hareketinin, demokratik hareketin, sosyalistlerin sorunu nasıl ele alıp tartışması ve davranması gerektiğine ilişkin bir söyleşi.

Sırrı Süreyya’nın ardından yazılanlar ve söylenenler, yazılmamış yazı ve söylenmemiş söz bırakmadı sayılır. Hepsini izlemeye çalıştım. Ama okuyabildiklerim içinde özellikle ikisini belirtmek gerekiyor. Birincisi, Ertuğrul Kürkçü’nün,   Sırrı Süreyya Önder henüz vefat etmeden önce, doktorların ilk olumlu ve umut veren açıklamasının ardından yazdığı, Sırrı Süreyya’nın cenazesinde adeta tam bir kehanete dönüşen, edebi bakımdan da çok güzel bir yazısıdır. En azından son bölümünü aktarmadan geçmeyelim. “ Onu kaybetme ihtimalinin belirdiği andan bugüne geçen üç güne baktığımda, Sırrı’nın elinin değdiği, sözünün ulaştığı, çatışırlarken aralarına girmiş olduğu herkesin başyapıtında kendilerine biçtiği rolü oynamak üzere kameraların önünden geçip gittiklerini görüp onun unutulmaz bir film yönetmeni sıfatını ilk kez gerçekten hak ettiğini düşünüyorum. Sinema olarak sinema filmi çekebildiği hiçbir dönemde, pratikte bir başyapıt ortaya koymanın önündeki maddi ve manevi engelleri tam ol...

Klasik Marksistler On Birinci Tez’i Marksist bir önerme olarak kabul ederler ve hatta Marksizmin bu tezle doğduğunu düşünürler. Modern Marksizm ise, On Birinci Tez’in hem kendisinin hem de içeriğinin toplumsal bir olgu olarak, Marksizmin (Toplum bilimin) kavramlarıyla ele alındığı noktada başlayabilir. “On Birinci Tez” Üzerine Bir Tez Önce, epey uzun bir ara verdiğimiz , bu fragmanlar zincirini  birbirine bağlamak için, bir önceki fragmandan kısa bir hatırlatma yapalım. Çünkü arada geçen zamanda nerede kaldığımız unutulmuş olabilir. Bir önceki yazımızda şöyle diyorduk: “Biz Marksistler burjuvazinin saldırıları karşısında genellikle Marksizmin hala geçerli ve doğru olduğuna yönelik bir savunma refleksi içinde olmuşuzdur. Biz burada bu tür çabayı, yapılacak işin içeriğine değil, taktik, politika alanına taşıyarak, yapılacak işin kendisinden ayırmaya çalıştık. (İkinci Fragman esas olarak böyleydi. Bu anlamda savunmacı bir yanı vardı.) Ama içerikte, bir Marksist olarak Marksizm’e karşı...

Hayaller, Gerçekler ve Önümüzdeki Kritik Günler “Kötü bir devrimci, sadece ayakları artık yere basmayan değildir; Sadece, devrimci projenin gerçekleştirilmesinin toplumsal objektif ve sübjektif ön şartlarıyla olan bağlarını yitiren değildir. Ama kötü bir devrimci, aynı zamanda, var olan gerçekliklere, içinde yaşanılan ana, günlük rutinin ufak tefek şeylerine saplanıp kalan; tarihin beklenmeyen ani ve keskin dönüşlerini önceden kestirebilme duygu ve düşüncesini kaybetmiş olup, geleceğe yönelikliği bir kenara iten ve yanardağ gibi patlayışlar tarafından geçilendir de. Bu anlamda da geleceğin ufku olmaksızın, gerçekliğin doğru ve tam bir kavranışı olamaz.”  Ernest Mandel, “Tarihsel maddeciliğin kategorileri olarak Umut ve Antisipasyon” dan alıntı, Ne Yapmalı, sayı 1, Eylül 1985) ANTİSİPASYON (Lat. anticipātiō) (Tenis) RAKİPTEN gelen topları önceden sezinleyerek hazırlıklı olma 19 Mart’ta başlayan gösteri ve protestolar başladığı andan itibaren, CHP ve Özgür Özel’in çağrılarını onaylam...

(Resme tıklarsanız sesli yazıla gidersiniz. Başlığa tıklarsanız Okumak için yazıya geçersiniz.) Kitle Hareketi, Bahçeli, Erdoğan, Suriye Üzerine Küçük Ayrıntılardan Büyük Genellemeler Ben küçük ve basit ayrıntılar meraklısıyımdır. Çünkü onlar geneldeki değişimi daha iyi gösterirler. Bu gözlemdeki ayrıntıya düşkünlüktür. Bir de pratiğe ilişkin ayrıntı düşkünlüğü vardır. “Eylemin ayrıntılarla ilgilenmeyi gerektirdiğini” (Hegel) vurgular. Pratiğe, tekniğe, uygulamaya düşkünlüğümüz de ayrıca bu bağlamda da bir ayrıntı düşkünlüğünü besler. “Şeytan ayrıntılarda gizlenir” sözü bu bağlamda ayrıntılarla ilgilidir.

Yazılı ve Sesli versiyorn bir arada * Maltepe Mitingini İzlerken Bir Kötümserin Kötümser Öngörüleri Bugün Maltepe’deki Miting Meydanında muhtemelen yüz binlerce insan toplanmış bulunuyor. Alana sığmayan kitlenin yollarda olduğu ve oraları da doldurduğu, metro istasyonlarından paylaşımlarda hala akın akın insanların geldiği, metro istasyonlarının bile kalabalıktan adeta kilitlendiği video ve resimleri düşüyor. Paylaşımlara bakıyorum, herkes katılımdan çok memnun. Bunu bir zafer havasında kutladıkları görülüyor. Ben ise uzaktan bu zaferde bir yenilgi görüyorum.  Bu belki gelişmelere, bir savaşta kurmayların yukarıdan bakarak, güçler, konumlanışları, stratejileri, taktiklerine bakarak bir sonuca uluşmaya çalışmakla ilgili, olayların içinden sıcak değil, yukarıdan soğuk bir bakış. Ya da ağaçlara değil de ormana bakış.

Bugün Maltepe’deki Miting Meydanında muhtemelen yüz binlerce insan toplanmış bulunuyor. Alana sığmayan kitlenin yollarda olduğu ve oraları da doldurduğu, metro istasyonlarından paylaşımlarda hala akın akın insanların geldiği, metro istasyonlarının bile kalabalıktan adeta kilitlendiği video ve resimleri düşüyor. Paylaşımlara bakıyorum, herkes katılımdan çok memnun. Bunu bir zafer havasında kutladıkları görülüyor. Ben ise uzaktan bu zaferde bir yenilgi görüyorum.  Bu belki gelişmelere, bir savaşta kurmayların yukarıdan bakarak, güçler, konumlanışları, stratejileri, taktiklerine bakarak bir sonuca uluşmaya çalışmakla ilgili, olayların içinden sıcak değil, yukarıdan soğuk bir bakış. Ya da ağaçlara değil de ormana bakış.

Daha en başta başarı için öneriler yaptık. Şimdi hiç bir kazanım elde edilmeden direniş bitiyor, sönümleniyor. şehir dışındaki meydanlarda son mitingler ve Erdoğan ve Hükümeti değil, kimi şirketleri hedefe koyan gaz almaya yönelik eylemler. Muhalefetin ana akım medyası yapılan yanlışları bir başarı gibi göstererek kendini ve halkı kandırıyor. Erdoğan bu yapılmayanların yani yapılan yanlışların cezasını fena ödetecektir. Sadece uygun anı kollamaktadır. Yenilgi ve hayal kırıklıklarının yaşanmaması, en azından gelecek seferlerde daha doğru davranılabilmesi için, hareketlerin başladığı günlerdeki yazımızı, sesli yazı olarak koyuyoruz. lütfen diğer yazılarımızda da tekrar tekrar ele aldığımız somut önerilerimizi yakınlarınızla, çevrenizde, tartışmaya açınız, duyulmasını sağlayınız. belki o zaman Gençler ve Halk kendiliğinden böyle bir biçimi başlatabilir.

Son günlerde “Genel Grev için şartlar olgun, genel grev çağrısı yapalım” gibi görüşler çok görülüyor. Bugün artık hor görülen, sosyalistlerin ve işçi hareketinin bu konudaki tarihsel deneylerini kısaca aktaralım dedik. Bırakalım şimdi Genel Grevi bir kenara, durum çok daha vahim, CHP liderliği aklınca, veya tabiatı gereği, bu direnişe bir hedef uydurmak ve bir fiyaskoyla bitmesini engellemek için, hedefi iktidardan çeşitli şirketlere ve insanların bireysel ve atomlara ayrılmış bir şekilde uygulayabilecekleri biçimlere döndürmek için, çeşitli şirketleri boykot çağrıların yapıp kontrolden çıkmadan hareketin sönümlenmesi için manevralara başladı. Bu durumda “Genel Grev” değil, bu direnişin sönümlenmesini ve uzun soluklu bir mücadeleye dönüşmesini sağlayacak barışçıl biçimler gerekiyor. Bunun için de her kullanımı polis terörüyle ezilen, politik gösteri hakkını kullanmaktan, en temel insan hakları alanına, yani bir yerde bulunma, dolaşma, etrafa bakma, dostlarıyla konuşma gibi bir alana ge...

 

“Daha henüz ortada görünür bir yenilgi yokken, daha dün akşam yüz binler Şişli ve Saraçhane’de nöbet bekliyorken, Türkiye’nin birçok şehrinde gösteriler sürmüşken, nasıl böyle bir başlık atabiliyorsun?” diye sorulabilir haklı olarak. Beni böyle bir başlık atmaya iten sabahın erken saatlerinden beri canlı haberlerde gördüğüm resimler. İnsanlardaki yorgunluk, bitkinlik, ama en önemlisi, fiziksel yorgunluk değil, manevi olarak bir zafer kazanılabileceğine inancın artık eskisi gibi olmadığını gösteren gözler ve davranışlardaki vücut dili ve bunun sözlere de yansıması. Özgür Özel de, İmamoğlu da, eşi de başkaları da yenilgiyi kabullenmiş (bazı gazetecilerin deyimiyle: “Satın almış”) görünüyorlar ve bu yapılan haksızlığa ve dayanmak gerektiğine dair vurgularıyla sözlere de yansıyor. Ve şu an bir hedef yok. Bir hedefin olması ve onu herkesin doğru kavraması, o hedefin kendisi yanlış olsa bile, o yanlış hedef için, en iyi ve mükemmel bir haberleşmeden daha büyük bir uyum ve koordinasyon dolay...

  Bugün gösterilere bakarken Kayserililerin yağan kar altında yaptıkları yürüyüşe rastladım. Büyük şehirlerde ve öğrencilerin çoğunlukta olduğu, gençlerin zıpladığı yürüyüş ve mitinglerden çok farklı olarak, orta yaşlı, bir kısmının saçı sakalı ağarmış, çalışan insanlar oldukları ağır başlı bir şekilde yürüyüşlerinden belli bir kitleydi yürüyenler. Yavaş ve uygun adımlarla, “Hak, Hukuk, Adalet” diyerek ve adımlarını bu sözlerin temposuna uydurarak yürüyorlardı. Bu gördüklerim yazılarımda savunduklarımın adeta cisimleşmesiydi. Örneğin 19 Mart tarihli yazımın başlığı şöyleydi: “ İmamoğlu değil Adalet ve Hukuk, CHP'liler Değil Tüm Yurttaşlar, CHP Binalarının Önü Değil, En Büyük Meydanlar, Bir günlük değil Sürekli ” Öyle görülüyor ki, kitle hareketi, biraz çalışan insanlara yayılınca, kendi deneyleriyle yavaş yavaş doğru sloganları ve biçimleri bulmaya başlıyor. 

“Soruyu doğru sormak çözümün yarısıdır” derler. Türkiye’deki muhalefet daha soruyu doğru soramıyor. Sorular yanlış olunca, cevaplar da otomatikman yanlış oluyor. Bir düşünürün dediği gibi yanlış bir hayat doğru yaşanmaz.” Yanlış sorulara da doğru cevaplar verilemez. Yanlış sorular neler?  Örneğin bu bir darbe midir? Bu tutuklama hukuki mi siyasi mi? Erdoğan CHP’yi Anayasa değişikliğine zorlamak için mi yaptırdı? Bu İmamoğlu sorunu mu yoksa Seçimlerin de sonu mu? Burada durur mu, yoksa yeni dalgalar mı geliyor? Vs., vs.. Bunları uzatmak mümkün. Bunların hepsi yanlış sorulardır. Her sorunun cevabının şu ya da bu olması yapılması gerekeni değiştirmez. Çünkü somut olarak ne yapmak gerektiğine bir somut öneriye yolu kaparlar. Maalesef tüm kamuoyu böyle yazılar yazan, yorumlar yapan gazetecilerin ve politikacıların bu yaygın bakış açısını içselleştirmiş bulunuyor.

  CHP herkesi CHP binaları önünde toplanmaya çağırıyor. Bu parti halkın bir direniş göstermesinden korkuyor. Direniş tohumlarını daha yeşermeden yok etmeye çalışıyor. Aslında Erdoğan CHP sayesinde ayakta duruyor.  Halbuki, öğrenciler yıllar sonra ilk kez protesto için sokağa çıkmışken yapılması gereken direnişi yaymak ve tüm yurttaşları direnişe katmak olmalıdır.  Bunun için hedef, yer ve biçim doğru belirlenmelidir. İmamoğlu değil, Adalet ve Hukuk Çünkü sorun sadece İmamoğlu da değildir, esas sorun Adalet ve Hukuk olmamasıdır. İmamoğlu bu yokluğun sonuçlarından sadece biri ve en sonuncusudur.

Birbiri peşi sıra ya da topluca öldürülen arkadaşlarımız nedeniyle ölümle çok erken yaşlarda tanıştık ve birlikte yaşamayı öğrendik. Yaşıtımız olan o arkadaşlarımız anılarımızda ve hayallerimizde hep genç kaldılar. Anna Seghers’in romanının adı gibi: “Ölüler Genç Kalır”. Ama “Liseli Fehmi”, Fehmi Erbaş, ölmeden genç kalabilenlerdendi. Yetmiş yaşını çoktan aştığında bile hep “Liseli Fehmi” olarak kalmıştı. Ama sadece lakabıyla değil, gerçekten, son zamanlarında kanser onu pençesine alıncaya kadar, ruhça da hep genç kaldı.  Bu genç kalış her şeyden önce devrime ve sosyalizme adanmış bir hayat sayesindeydi. “Eski Tüfekler”in çoğunda da bedenlerinin tükenişinden önce, ruhça bu genç kalış görülebilirdi. En son aramızdan ayrılan Sevim Belli, bizlerin “Sevim Abla”sı da böyleydi.

PKK’nın Silahlı mücadeleye son verme ve mücadeleyi hukuki ve politik zeminlerde sürdürmeye geçişe hazır olması, Öcalan’ın çağrısının destekleneceğine yönelik son açıklamalar (PKK’nın Bildirisi, Cemal Bayık’ın Mektubu aldıklarına dair ifadeleri, dün Duran Kalkan’ın dedikleri ve en son Remzi Kartal’ın televizyon söyleşisindeki ifadeleri) silahlı mücadeleye son verilmesini istemeyenleri ve sürmesinden çıkarlı kesimleri harekete geçirmiş bulunuyor. En başta da Erdoğan ve onun devlet içindeki destekçilerini. Çünkü bunlar silahlı mücadelenin bitmesi ile ayaklarının altındaki toprağın kaymaya başlayacağını görüyorlar. Savaşta “Düşmanın istediği koşullarda savaşı kabul etmeme ve onu kendi koşullarında savaşa zorla diye bir kural vardır. Erdoğan ve ortakları kendi açılarından tam da bunu yapıyorlar.

Pek bilinmez ama, “Süreç” kavramı günlük dile ve hele Türkiye’de politikanın diline Marksistlerden geçmiştir. Marksistlerden PKK’nın ve Kürt politik hareketinin terminolojisine, oradan da “Kürt Sorunu” ile ilgili güncel politikanın diline. Ama farklı bir anlamda. Bugünkü yaygın kullanım, sonunda bir çözüm veya çözüm arayışı bulunan veya bir çözüm olması için kat edilmesi gereken müzakereler serisi, görüşme ve pazarlıklar serisi anlamını kazanmış bulunuyor. Bilimsel anlamıyla “Süreç”in, karşılığı olan gidiş, oluş anlamında “Proses”den, bir işlemler serisi anlamında “Prosedür”e doğru bir anlam kayması sürecinden söz edilebilir. Tabii sadece anlam değil, bağlam kayması da yaşadı. Bilimsel ve nesnel bir kavram olmaktan çıkıp, ideolojik veya politik bir bağlamda kullanılır oldu. Hatta neredeyse sadece Kürt sorunu ve çözümü bağlamında kullanılır oldu.

(Derlemeyi İndirmek İçin Kitap Kapağının Resmini Tıklayınız) Çeyrek Yüzyıl Sonra Bir Hatırlama Bugünlerde, Öcalan’ın, kaçırılışının 25. Yılına gelen günde, yani 15 Şubat tarihinde, silahlı Mücadelenin Son Bulduğuna dair bir çağrı yapacağı söyleniyor.  O tarihte ve böyle bir çağrı olur mu? Bilmiyoruz. Nihayetinde bu gibi ayrıntılar veya semboller bile ince ayarlarla belirlenir. Anca Çeyrek yüzyıl önce 1998’in son aylarından, yani Öcalan’ın Türk Devleti’nin tehditle-ri üzerine Suriye’den çıkmak zorunda kalışından beri neredeyse günü gününe yazılar yaz-mış ve gidişin analizlerini yapmıştık. Bugün hala bu yazdıklarımızı yayınlamaya değer buluyoruz. O zaman bu gelişmeler üzerine yazanların çoğunun ise, o zaman yazdıklarının pek hatırlanmasını istemeyeceğini düşünüyoruz. O dönemde yazdıklarımızı daha önce derlemiştik. Şimdi bu durumda ve bu günleri ve Öcalan’ın nasıl davranacağını daha doğru olarak öngörebilmek için bu yazılar bir yöntem verebilir. Bu nedenle tekrar yayınlıyoruz. 11 Şuba...

 Milletler ve Milliyetçilik (Uluslar ve Ulusçuluk) Sunum: Demir Küçükaydın * 9 Şubat Pazar Günü, Saat: 14.00 Yer: Yeşil Ev, Provinz Str. 103, 13409 Berlin (U-Bahn Osloerstr.’den 150 veya 255 No’lu otobüsle dört durak) (Kitap kapaklarına Tıklıyarak Kitapları İndirebilirsiniz) * 1848 Devrimlerinin arifesinde yazdıkları "Komünist Manifesto"da Marks-Engels, "Avrupa'da bir heyula dolaşıyor, Komünizm heyulası" diye diye başlıyordu. Ama aynı günlerde bir başka heyula da ortaya çıktı: Uluslar ve Ulusçuluk Heyulası. Bugün "Komünizm Heyulası" ortalıkta görünmüyor, adeta unutuldu, ondan korkan yok. Ama Uluslar ve Ulusçuluk Heyulası tüm dünyayı ele geçirdi. Bugün yeryüzünde bir ulustan olmayan bir tek insan, bir ulusa ait olmayan bir karış toprak yoktur. Tüm devletler bir ulusal devlettir.

 İlk Yazı: "Schachnovelle" (Kitabı indirmek için resmi veya burayı Tıklayınız)  Özgür Politika'dan gazeteye yazı yazmam için teklif geldiğinde bu alanda deneysiz olmanın getirdiği zorluklar bir yana, nasıl bir içerik ve biçimde yazılar yazmam gerektiği sorusuyla karşılaştım. Bu ilk yazıda, karşılaştığım sorunları ve bunlar için bulduğum çözümü kısa-ca ele alayım. Kişi olarak, nasıl tanımlanırsa tanımlansın ister hukuki olarak, ister dile ve-ya başka bir kritere göre, milliyetin de din gibi bütün siyasi anlamından dış-lanarak, kişinin bir inanç ve tercih sorunu olarak kabulünden yanayımdır. Nasıl üç kişi bir araya gelip bir dernek kurar gibi bir din ya da tarikat kura-bilir veya isteyen dinsiz olabilirse ve bunların politik olarak, kırk üç numara ayakkabı giymekten veya bamya yemeği sevmekten daha fazla bir anlamı olmazsa, aynı şekilde üç kişinin bir araya gelip ulus kurabilmesinden veya isteyenin ulussuz olabilmesinden ve bunların hiçbir politik anlamı olmama-sından yanay...

2024 Yılı Yazıları Derlemesi . Epub ve PDF Formatlarıyla. İndirmek için aşağıdaki linki tıklayınız: https://disk.yandex.com.tr/d/czxijZk4krUBTQ * Sunuş Bu kitapta 2024 yılı boyunca yazdığım yazılar yer almaktadır.  2024 yılını, yazma bakımından pek verimli geçiremedim. Ama bunun nedeni okumaya daha büyük ağırlık vermekti. Bu derlemenin başında yer alan “Marksizmin Yeniden İnşası’nda Nerede kalmıştık?” başlıklı, yazıda böyle olacağını öngörmüş ve nedenlerini de açıklamıştım. Okumalar yapmam gereken çok geniş bir spektrum vardı ve bunların çoğunda da sıfırdan başlamak durumunda sayılırdım. Okumalar biraz dağınık, oradan oraya, konudan konuya atlamalar biçiminde gerçekleşti. Pek verimli olduğunu da söyleyemem. Ama çok yabancı olduğum birçok konuda, az çok fikir sahibi olmak gibi bir yan ürünü oldu. En azından neyin nerede olduğunu, neleri nerede aramam gerektiğini birazcık netliğe kavuşturduğumu sanıyorum. Eğer sağlığım ve ömrüm elverirse bu okumaların sonuçları da bundan sonraki yazı...